خیال رویت

 

جان جز خیال رویت نقشی دگر نبندد

دل جز به عزم کویت رخت سفر نبندد

بوی تو تا نیاید جان ننگرد گلی را

روی تو تا نبیند ، بر بت نظر نبندد

مهر تو تا نتابد یک جان زجا نخیزد

گر خدمتت نباشد یک دل کمر نبند

ننمایی ار رخان را ، نگشایی ار لبان را

از خار گل نروید ، در نی شکر نبندد

آنکس که دید رویت می خورد از سبویت

غیر تو در ضمیرش صورت دگر نبندد

رو از تو بر نتابم ، تا کام خود بیابم

دانم یقین خداوند بر بنده در نبندد

سودای شعر گفتن از تست در سر فیض

آنرا که درد سر نیست چیزی به سر نبندد