حرف زيبا ، الفبای مهربانی

صفحه ای ازشهرستان رامشیر

درباره وبلاگ

شايد كه روزي بگيري
در سايه سر و قدت
اي مهربان مهر خود را
چون سايه بان بر سرمن
محمدرضا

-------------------------------------

خداوندا
دعای مرا که به سوی توست،
بپذیر ، به ندایم توجه کن
به زاریم رحم آور و صوتم را
شنونده باش و رشته امید مرا از
خود مگسل و پيوند توسلم را
از خويش قطع منماى
زيرا كه تویى صاحب ،
رحمت پهناور و كرم سرشار

-------------------------------------

یا رب، چه خطاست از تو غافل بودن
دور از تو و در صراط باطل بودن

هشیار بود هرآنکه دیوانه توست
دیوانگی است شرط عاقل بودن

-------------------------------------

بنده همان به که ز تقصیر خویش

عذر به در گاه خدای آورد

ور نه سزاوار خداوندیش

کس نتواند که به جای آورد

-------------------------------------

پیوسته به چشم دل نظر باید کرد

وان گه به درون جان سفر باید کرد

خواهی که به زیر خاک خاکی نشوی

از حالت زندگان گذر باید کرد

-------------------------------------

بر جان وتن بیش بها میگریم

بر فرقت این دو آشنا میگریم

ای جان و تن به یکدگر یافته انس

بر روز جدایی شما میگریم

-------------------------------------

به اميد تو بسا شب که به روز کردم از غم
تو چرا نسيمت از من به سحر دريغ داري ؟