اعتکاف بستری برای بازگشت به خویشتن

بنام حضرت دوست

اعتکاف فرصت و بستری مغتنم و ارزشمند برای بازگشت به خویشتن، توبه و استغفار از گناهان و اتصال به خالق هستی است که مختص اسلام نیست .

اعتکاف مخصوص دین اسلام نیست ‏بلکه در دیگر ادیان الهى دیگر نیز وجود داشته و در اسلام استمرار یافته، اگرچه ممکن است در شرع مقدس اسلام برخی خصوصیات و احکام و شرایط آن تغییر کرده باشد.

مرحوم علامه مجلسى در بحارالانوار به نقل از طبرسى آورده است "حضرت سلیمان در مسجد بیت المقدس به مدت یک سال و دو سال، یک ماه و دو ماه و کمتر و بیشتر اعتکاف مى‏کرد و آب و غذا براى آن حضرت فراهم مى‏شد و او در همان جا به عبادت مى‏پرداخت."

برخى از آیات قرآن نیز دال بر این است که اعتکاف در ادیان الهى گذشته وجود داشته است: "... و عهدنا الى ابراهیم و اسماعیل ان طهرا بیتى للطائفین والعاکفین والرکع السجود( بقره/ ‏125)؛ به حضرت ابراهیم و اسماعیل (ع) سفارش نمودیم تا خانه‏ام را براى طواف کنندگان، معتکفان و نمازگزاران تطهیر کنند."

از این آیه استفاده مى‏شود که در زمان حضرت ابراهیم و اسماعیل عبادتى به نام اعتکاف وجود داشته است.

حضرت مریم (س) آنگاه که به افتخار ملاقات با فرشته الهى نائل آمد، از مردم فاصله گرفت و در خلوت به سر برد تا در مکانى خالى و فارغ از هر گونه دغدغه به راز و نیاز با خداى خود بپردازد و چیزى او را از یاد محبوب غافل نکند.

به همین جهت طرف شرق بیت المقدس را که شاید محلى آرامتر و یا از نظر تابش آفتاب پاک ‏تر و مناسبتر بود انتخاب کرد.

علامه طباطبائى در المیزان آورده است: هدف حضرت مریم (س) برای دوری از مردم، بریدن از آنان و روى آوردن به سنت اعتکاف بوده است.

از زمانى که پیامبراسلام اعتکاف را به مسلمانان آموزش داد، این سنت اسلامى در میان مسلمانان رواج پیدا کرد.

اعتکاف در کشور ایران تاریخچه‏اى پرفراز و نشیب دارد در هر عصرى که عالمان برجسته دینى به اعتکاف اهتمام ورزیده‏اند، مردم مسلمان نیز از آنان پیروى کرده و به اعتکاف بها داده‏اند.

در عصر صفوى، به واسطه تلاشهاى دو عالم بزرگ آن زمان، مرحوم شیخ بهایى و شیخ لطف الله میسى عاملى اصفهانى، اعتکاف در شهرهاى ایران به ویژه قزوین و اصفهان شکوه خاصی یافت .

امروز در سراسر کشور مراسم اعتکاف با شور و شکوه و استقبال روزافزون مسلمانان خداجوی از 13 تا 15 رجب برگزار و اقشار مختلف مردم این روزهای خاص را فرصتی مغتنم برای پالایش درونی، تجدید میثاق با خالق هستی و نزدیکی بیش از پیش به معبود می دانند .

منبع :  مهر

سخن زیبا

بنام حضرت دوست

ای دوست،سستی دل را با استقامت درمان کن ،و خواب زدگی چشمانت را با بیداری ازمیان بردار، و اطاعت حضرت دوست را بپذیر ،و با یادش انس گیر، و یاد آر که تو از مهر روی گردانی ودر همان لحظه او روی به تو دارد و تو را به عفو خویش می خواند و با کرم خویش می پوشاند! در حالیکه تو از روشنایی بریده ای و به غیر او توجه داری! پس چه نیرومند و بزرگوار است حضرت دوست! وچه ناتوان و بی مقداری تو که بر سرکشی مقابل او جرأت داری، در حالیکه تو را در پرتو نعمت خود قرار داده ودر سایه رحمت او آرمیده ای. نه بخشش خود را از توگرفته ونه پرده اسرار تو را دریده است بلکه به قدر یک چشم بر هم زدن ، بی احسان نور زنده نبودی ، در حالیکه یا در نعمت های اوغرق بودی ، یا از خطاهای تو پرده پوشی شد ، و یا بلا و مصیبتی را از تو دور ساخته است .