اخلاق اداری

به نام خدای عالی اعلا

گزیده ای از فرمایشات علی علیه السلام و تبلور اخلاق اداری در فرامین آن حضرت را برای خوانندگان محترم این وب به نمایش گذاشتم : من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش / که تو خود دانی اگر زيرک و عاقل باشی  ...

راه و فرامين علي سرمشق و درس آموز بشريت باد

اگر اخلاق اداری در زندگي كاری انسان وجود و حضور داشته باشد ، كار كردن شيرين و توام با رضايت شغلی و احساس رضايتمندی و خود شكوفايی از يك سو و رضايت مردم و پيشرفت امور و شكوفایی كار از ديگر سوی است و در نتيجه موجب رضايت خالق و بارش رحمتها و بركتهای او . امير المؤمنين علی (ع) در پايان عهدنامه مالك اشتر چنين يادآوری كرده است :

 و من از خدا می خواهم با رحمتی فراگير كه او راست و قدرت بزرگ او بر انجام هر گونه درخواست ، كه من و تو را توفيق دهد در آنچه خشنودی او در آن بود ؛ از داشتن عذری آشكار در پيشگاه او و آفريدگانش و واگذاردن نام نيكو ميان بندگانش و آثار نيكو ميان بندگانش و آثار نيك در شهر ها و تمامی نعمت و فراوانی كرامت .

اميرمؤمنان علی (ع) پس از بيان عهدنامه ای جامع در اداره امور ، برای خود و مالك اشتر از خداوند خواستار توفيق مي شود در آنچه خوشنودی خداوند در ان است و اين خشنودی كه مايه رحمت و بركت خداست به سبب خدمتگزاری به مردمان است به گونه ای كه بتوان در برابر خداوند و افريدگانش عذری آشكار در نيكو انجام دادن وظايف داشت و نيز باقی گذاشتن نام نيكو ميان بندگان او و آثار نيك در شهرها ؛ و اين بهترين و والاترين جلوه اخلاق توحيدی است .

رشد و شكوفايی استعدادهای انسان در جهت كمال مطلق ، در عرصه كار و عمل بر پايه هاي اخلاق اداری است .

فقدان اخلاق اداری يعنی محو زمينه و بستر شكوفايی انسان و جامعه در جهت كمال مطلق .

ادامه نوشته در ادامه مطلب

بر آوردن حاجت نیازمندان

بنام حضرت دوست

پیشوای آزادگان و مولای متقیان حضرت علی بن ابی طالب (ع) در استوار نامه خویش به مالک اشتر اینچنین می فرماید :

((  از خدا بترس ! از خدا بترس ! به خاطر زیر دستان کم در آمدی که هیچ چاره ای برای تامین زندگی ندارند ،چه بیچارگان و چه درد مندان و زمین گیر شدگان ، زیرا این طبقه هم قناعت دارند و هم نیازمند هستند . برای رضای خدا آنچه خدا از حق خود درباره ایشان به تو فرمان داده بجای آور و سهمی از بیت المال را که در اختیار هست ، برای مصرف آنان منظور دار و بخشی از در آمد غلاتی را که از سرزمین های اسلامی جمع آوری می شود ، برای فرودستان و بیچارگان هر منطقه قرار بده ؛ زیرا آن فقیر و ناتوانی که در دورترین نقطه زندگی می کند ، همان حقی را دارد که نزدیکترین آنان دارد و تو مسؤلیت رعایت حقوق هر یک از آنان را بر عهده گرفته ای . ))نهج البلاغه - نامه ۵۳                                                       

رسیدگی به امور اقشار کم در آمد و فقیر ، از وظایف اساسی والیان و متصدیان امر است ؛ زیرا در میان همه طبقات ملت ، این قشر به عدالت و انصاف نیازمند تر هستند . معمولا سیستم حکومتی نظامهایی که بر پایه زور ، استبداد و خود محوری استوار است ، بیشتر به افراد مرفه و سرمایه داران و اغنیاء توجه دارند و از طبقه محروم و ضعیف جامعه غافل هستند . ((  پیامبر اکرم صلوات الله علیه فرمود : هر کس ولایت و سرپرستی چیزی از امور مسلمانان را به عهده بگیرد ، خداوند نیاز او را بر طرف نمی کند ، تا آنکه او در صدد بر آوردن حاجات مردم باشد . - نهج الفصاحه، ج۱،ص۲۲۶.